Footprint

Zwart

Soms is het donker, zeg maar gerust pikzwart.

De duisternis pakt je in, vreet je op. Je durft niet voor- of achteruit.

Je bent woedend op de mensen die je hier zo hebben achtergelaten.

Als je het licht aan zou doen, zou je zien dat je helemaal niet alleen bent.

Future 2.0

Twee stappen nog, dan ben ik er.

Het is er sterrenblauw.

De mensen leven en lieven in vrijheid.

Passie geeft ze vleugels en alles is één.

Er klinken klanken van vroeger.

Ik ben enorm opgelucht.

Zo voelt het dus. 

En het is vlakbij.

Twee stappen nog en...

Kom op! Doorgaan!

Future 1.0

Ik zag een regenboog en een prachtig fluisterbloemenveld.

Op het plein speelden kleine en grote kinderen.

Er werd gehoepeld en gezongen.

Ze riepen: kom, leef met ons mee!

Ik ging naar binnen en voelde hoe mijn lijf ontspande.

Ik ving de bal en kaatste hem lachend terug.

Ik kom al!

Ruimte

Competitie helpt cocreatie om zeep.

Het kleinste kind weet dat we moeten samenwerken.

Wanneer zijn we dat vergeten?

Later als ik groot ben zal ik eerlijk delen:

ik een beetje meer dan jij.

Dan bevecht jij je eigen ruimte tot op de vierkante millimeter,

terwijl samenleven zo veel grootser is.

Hier

Het is stil

Stil en koud

Buiten is het nat

Nat en eenzaam

Ik droom je hier

We zijn samen

Samen en warm

Bij jou ben ik veilig

Veilig en thuis

Ik voel je hier

Je strijkt langs mijn wang

Verdwijnt dan in het niks

Lief ik mis je zo

Like

Ik bestelde koffie en wilde betalen, maar dat had de dame vóór me al gedaan.

Een random act of kindness. Ze heeft er niet eens een dankjewel voor gekregen. Zelf kan ik zó gefrustreerd zijn als mijn inzet niet beloond wordt! 

Hoewel, soms komt de support dus uit onverwachte hoek.